10 Haziran 2007 Pazar

deja dit et deja vue

sevdiğimiz zaman, aşk o kadar büyüktür ki bir bütün olarak icimize sığmaz; sevdiğimiz insana doğru yayılır, onda kendisini durduran, başlangıç noktasına geri dönmeye zorlayan bir yüzey bulur; işte karşımızdakinin hisleri dediğimiz şey, kendi sevgimizin çarpıp geri dönüşüdür, bizi gidişten daha fazla etkilemesinin büyülemesinin sebebiyse, kendimizden çıktığını farketmeyişimizdir.

marcel proust...


söylenen söylenmeyen..
olan olmayan...

olacak olanların bilinmezliği...
ama yine de görülen rüyalar...

kendimi daha da seviyorum...

afferim bana...

1 yorum:

chelin dedi ki...

belki de söylenen söylenmeyen ve söylenemeyen şeyler için sayması imkansız geceler uykusuz kaldı...ve zaman 27'de durdu canına saplandı...ama sen ki kendini sevdiğini görüp hayattan bir yudum daha almaya karar verdin rahatça, işte o zaman kalbin kafesinin kapılarını araladı...yaş geçer, anı kalır. o yüzden biriktirmek o anıları zamanı gelince merhem yapmak çok doğaldır. seni sevenlerle olduğun için, sen onları sevdiğin için o anılarına yenileri eklendi bu seneki doğumgünün için...iyi ki doğdun, melekler sana kulak versin, gökkuşağı olmuş gelecek yollarına serilsin...iyi bir dilek tut!